Handgemaakt en eerlijk uit Ecuador

Bufandy stelt je voor aan Fabian:

Fabian is ambachtelijk wever. Samen met zijn vrouw Cecilia en hun drie kinderen woont hij in een kleine gemeenschap in het noorden van Ecuador. Het kleine dorp met voornamelijk onverharde wegen ligt op de flanken van een slapende vulkaan. Fabian en Cecilia behoren tot de inheemse groepering van Otavaleños, welke bekend staat om hun kwalitatief hoogstaande kunstnijverheid.

In het huiskamerfabriekje van Fabian is het een drukte van belang. In de grootste ruimte draaien drie weefmachines op volle toeren terwijl mannen het schietspoel continue van nieuwe wol voorzien. In Ecuador is weven een echt mannenberoep. In andere ruimtes worden de stoffen op maat geknipt en met distels bewerkt. Met aan elkaar gebonden gedroogde distels worden de stoffen geborsteld om ze een natuurlijke uitstraling te geven. Tenslotte wordt de stof licht gestreken totdat zij een luxueuze glans laat zien.

handenmatilde

In totaal werken er 12 ambachtslieden, zowel mannen als vrouwen, die gezamenlijk 10 gezinnen vertegenwoordigen. Het merendeel is familie van Fabian & Cecilia, maar ook werken er mensen uit nabijgelegen dorpen. ‘Ze worden hier beter betaald dan in de grote fabriek, en komen daarom graag hier’, aldus Fabian. Er wordt hard gewerkt in het fabriekje, maar om 17:00uur worden de processen stilgelegd en is het tijd voor partijtje voetbal op het naastgelegen veldje. Ook Fabian rent het veld op.

Het merendeel van de producten die Fabian en zijn team maken, wordt verkocht op de lokale markt, maar tegenwoordig is een deel bestemd voor de Nederlandse markt via Bufandy. Door aanschaf van een product van alpaca uit de collectie van Bufandy, steun je de families van Fabian en zijn team in Ecuador.

Luis Enrique: Traditioneel wever in Noord-Ecuador

Bufandy stelt je voor aan Luis Enrique: 

luisenrique 

Ook Luis Enrique is wever van beroep. Al meer dan 50 jaar. De houten weefmachine in zijn werkplaats heeft hij dan ook eigenhandig gebouwd. Ooit. Ook zo’n 50 jaar geleden. Verlegen maar met trots legt hij ons in een mix van Spaans, Quichua en handgebaren zijn werkwijze uit.

Het dorp van Luis Enrique in het verre Noorden van Ecuador is zo’n plek waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan. Een dorp waar iedereen elkaar bij een ontmoeting op straat begroet als zijnde familie: ‘Buenos días tía, buenos días hijo’ (goedemorgen tante, goedemorgen zoon). Het dorp wordt omringd door velden vol met maïs en om ieder huis scharrelt er wel een aantal kippen. In de schaduw op de stoepen voor de huizen zie je vrouwen bezig met het pellen van bonen of het schillen van aardappelen.   

Luis Enrique en zijn vrouw Matilde maken een deel van de collectie van Bufandy. Gezamelijk hebben we een aantal nieuwe designs ontworpen. Hoewel samen...als we Luis Enrique vragen welke kleur of welk model zijn voorkeur heeft, dan schudt hij glimlachend zijn hoofd: ‘jullie kiezen en ik maak het daarna’. Zo heerlijk simpel mag het leven soms zijn.